AdopKo Blog ::: 입양 (ibyang)

Omgaan met mijn adoptie II

2011-02-25T17:27:00.007+01:00

Hoe ga je om met stress en somberheid? Volgens Dr. Peter Lin bestrijdt men in het westen depressie met psychotherapie en geneesmiddelen. In het oosten, daarentegen, wordt meditatie gebruikt. Dat kan zitmeditatie zijn, yoga, chanten - dus daarom is de noraebang zo populair - of vipassana - ook wel bekend als inzichtsmeditatie of mindfulness. Het gaat erom dat je opmerkzaam bent en aandacht geeft aan bijvoorbeeld je gevoelens.

- erkende mindfulness trainers van de Beroepsvereniging Mindfulnesstrainers (VMBN). Bij sommige wordt het vergoed door de zorgverzekering. Meestal zijn dit groepen waarmee je kunt mediteren.

- meditatiegroepen van de Boeddhistische Unie Nederland (BUN), ledenlijst per stad. Vaak zijn er wel kosten aan verbonden.

Lees verder:
Omgaan met mijn adoptie
Nazorg: Psycholoog

Naam wijzigen V

2010-07-01T10:00:00.000+02:00

Over het weer aannemen van mijn Koreaanse familienaam.

Geachte ...,

Hierbij treft u een uittreksel uit het Koninklijk Besluit aan, waarin de door u verzochte naamswijziging is verleend. De geboortegemeente is over de naamswijziging ingelicht. De verwerking van de mededeling dat de naamswijziging is verleend en de aanpassing van de gemeentelijke registers kan nog enige tijd vergen. U dient er zelf voor te zorgen dat de nieuwe naam door de daartoe bevoegde instanties wordt aangebracht in paspoort, rijbewijs, verzekeringspapieren en bij banken, schooladministratie en dergelijke.

Lees verder:
Naam wijzigen IV
Naam wijzigen III
Naam wijzigen II
Naam wijzigen

AdopKo films

2010-06-01T23:50:00.008+02:00

Update 30 juni 2011: Smile, Dong Hae! was de best bekeken dramaserie van het eerste half jaar van 2011. De TV-serie gaat over een geadopteerde moeder die samen met haar Koreaanse zoon familie terug vindt. De serie (150 afleveringen) had een ongeveer een marktaandeel van 40%.

Update 1 mei 2011: Tammy Chu van Resilience regisseerde ook de documentaire Searching for Go-hyang (1998).

Update 30 december 2010: Hieronder nog een aantal Koreaanse films en een TV-serie met het thema adoptie.

Update 6 december 2010: de film heet Nicht Fisch, nicht Fleisch en heeft een 7.1.

Films van en over adopko's. De links verwijzen naar IMDb. Tussen haakjes staat het cijfer. Er is ook nog een film over een Duitse adopko waarvan ik de naam niet meer weet.

A blind river (5.3)
A brand new life (8.2)
Adopted (8.6)
Going home
In the matter of Cha Jung Hee
Made in Korea: A One Way Ticket Seoul-Amsterdam? (7.1)
My father (6.4)
Resilience
Suzanne Brink’s Arirang (4.8)
Take off (6.9)
Tie a yellow ribbon (5.5)

Zie ook: Books and Films about Adoption

Lees verder:
AdopKo film Resilience
Adopted - de film
In-Soo Radstake (Een Enkeltje Seoul) @ Pauw en Witteman

Lectuur en literatuur

2010-05-12T14:18:00.012+02:00

Boeken en artikelen van AdopKo's en over AdopKo's. Zowel in het Nederlands als Engels.

Engelstalig:

· A collection of essays and poems by Korean Adoptees, 2007. I didn’t know who I was, Seoul
· Boyd, Brian E. & Wunrow, Steve, 1993. When You Were Born in Korea: A Memory Book for Children Adopted from Korea, Yeong & Yeong Book Company
· Chae, S.K. Remembering Koryo
· Cox, Susan Soon-Keum, 1999. Voices from Another Place: A Collection of Works from a Generation Born in Korea and Adopted to Other Countries, Yeong & Yeong Book Company
· Dorow, Sara, 1999. I Wish for You a Beautiful Life: Letters from the Korean Birth Mothers of Ae Ran Won to Their Children, Yeong & Yeong Book Company
· Han, Sangsoon, 2010. Dreaming a World: Korean Birth Mothers Tell Their Stories, Yeong & Yeong Book Company
· Lee, Ellen; Lammert, Marilyn & Hess, Mary Anne, 2008. Once They Hear My Name: Korean Adoptees and Their Journeys Toward Identity, Tamarisk Books
· Lee, Marie Myung-Ok, 2006. Somebody's Daughter, Beacon Press
· Herrick, Lee, 2007. This Many Miles from Desire, WordTech Editions
· Herrick, Lee, New Truths: Writing in the 21st Century by Korean Adoptees
· Jeong Trenka, Jane, The Language of Blood
· Jeong Trenka, Jane, Fugutive Visions
· Jeong Trenka, Jane, Outsiders Within: Writing on Transracial Adoption
· Journal of Korean Adoption Studies, Volume 1 Number 1 Summer 2009
· Kent, Rose, 2010. Kimchi and Calamari, HarperCollins
· Kim, Sunee, Trail of Crumbs
· Kwon Dobbs, Jennifer, Paper Pavilion
· Park Clement, Thomas, 1998. The Unforgotten War: Dust of the Streets, T.P. Clement
· Proceedings of the First International Korean Adoption Studies Research Symposium, 2007, Seoul
· Rankin, Jo & Bishoff, Tonya, 1997. Seeds from a silent tree: An Anthology By Korean Adoptees, Pandal Press
· Robinson, Katy, 2002. Single Square Picture: A Korean Adoptee's Search for Her Roots, San Val
· Scott, Joanna Catherine, 2001. The Lucky Gourd Shop, Washington Square Press
· Shin, Sun Yung, Skirt Full of Black
· Tyler, Anne, 2006. Digging to America, New York: Knopf
· Volkman, Toby Alice ; Johnson, Kay; Yngvesson, Barbara; Kendall, Laurel; Cartwright, Lisa; Honig, Elizabeth & Kim, Eleana 2005. Cultures of Transnational Adoption, Duke University Press
· Wilkinson, Hei Sook, 1985. Birth Is More Than Once: The Inner World of Adopted Korean Children, Sunrise Ventures
· Wilkinson, Sook & Fox, Nancy, 2002. After the Morning Calm: Reflections of Korean Adoptees, Sunrise ventures
· Williams, Laura, 2008. Slant, Milkweed Editions

Nederlandstalig:

· Anthonisse, Marieke, & Mortel, Margot vd, Adoptie. Verhalen, ervaringen en adviezen uit de adoptiedriehoek
· Hendriks, Tineke, 1995. Het Huis met het blauwe dak, Baarn
· Uri Shinmun, Special Edition
· Te gast in Zuid-Korea, 2009
· Tyler, Anne, 2006. Thuiskomen, New York: Knopf
· Visse, Merel, 2002. Oost West Thuis Best?, Leiden
· Yoon, Joey, 2004. Eindelijk leef ik echt!, Baarn

Update 3 september 2010: Venema, Sun-Mi, 2010. Gevangen in mijn binnenwereld
Update 19 december 2010: Books By and About Korean Adoptees | 한인 입양인에 관련된 서적
Update 1 mei 2011: Journal of Korean Adoption Studies, Volume 2 Number 1 Spring 2010 (JKAS)
Update 4 januari 2012: Lee, Marie Myung-Ok, 2006. Somebody's Daughter
Update 4 januari 2012: Fern, Kelly, 2011. Songs of My Families

Zie ook: Books and Films about Adoption

Lees verder:
Kim Sunee @ New York Times

Naam wijzigen IV

2010-02-24T13:42:00.005+01:00

Bericht gekregen van Justitie:

Hierbij deel ik u mede dat het in mijn voornemen ligt uw aanvraag om wijziging van uw geslachtsnaam in die van "Xxxx" voor inwilliging in aanmerking te doen komen. Uit het door de gemeente ingestelde onderzoek is gebleken dat uw wettige ouders niet zijn gehoord. Ik heb uw wettige ouders bij brief van heden van mijn voornemen in kennis gesteld. Formeel gezien kan door hen tegen mijn voornemen een bezwaarschrift worden ingediend. Ik ga er vanuit dat er geen bezwaarschrift wordt ingediend.

Mijn ouders hebben 6 weken de tijd. Justitie beslist of hun bezwaarschrift gegrond is. Ik mag het bezwaarschrift de volgende dag lezen. Als er niks wordt ingediend, kan het proces nog 4 maanden duren.

Lees verder:
Naam wijzigen III
Naam wijzigen II
Naam wijzigen

Naam wijzigen III

2009-11-13T01:48:00.007+01:00

De minister van Justitie, Hirsch Ballin, heeft (in 2008) gereageerd op de Commissie Kalsbeek. Hij vindt ook dat geadopteerden hun geslachtsnaam moeten kunnen wijzigen, zonder tussenkomst van een medisch rapport (verzoek C, Vanwege de lichamelijke of geestelijke gezondheid de achternaam wijzigen: psychische hinder). Dat zegt hij in een brief aan de Tweede Kamer. Hieronder volgt een fragment uit de brief inzake geslachtsnaamwijziging.

X. Naamrecht

De Commissie is van oordeel dat geadopteerden desgevraagd hun oorspronkelijke geslachtsnaam zouden moeten kunnen herkrijgen. De geslachtsnaam weerspiegelt een deel van de identiteit van een persoon. Als blijkt dat een geadopteerde op een zeker moment in zijn leven de elementen van zijn persoonlijke identiteit wil versterken, dient het mogelijk te zijn om zijn oorspronkelijke geslachtsnaam te herkrijgen. Ook moet volgens de Commissie worden overwogen dat de geslachtsnaam van een geadopteerde op diens daartoe strekkende verzoek kan worden gewijzigd in een dubbele naam, bestaande uit de oorspronkelijke geslachtsnaam in combinatie met de door adoptie verworven geslachtsnaam. De huidige regelgeving voorziet momenteel niet in deze mogelijkheden. Met de Commissie ben ik van mening dat hier aandacht voor moet komen. Er bestaat al een werkgroep die de opdracht heeft zich te buigen over een aantal aspecten van het naamrecht en mij daarover voor 1 januari 2009 te rapporteren. Ik zal de werkgroep vragen deze aanbevelingen van de Commissie hierin mee te nemen. In de tussentijd kunnen geadopteerden op basis van de hardheidsclausule van artikel 6 van het Besluit geslachtsnaamswijziging hun oorspronkelijke geslachtsnaam herkrijgen, hoewel dit niet het geëigende middel is, zoals de Commissie terecht aangeeft. Met de dienst Justis van mijn ministerie, die de wet- en regelgeving op het terrein van geslachtsnaamwijziging uitvoert, heb ik besproken dat in deze gevallen daarvoor niet een rapport van een onafhankelijke gedragsdeskundige hoeft te worden overgelegd.

Stuur dit dus mee met je aanvraagformulier naamswijziging.

Met dank aan Ime Vreeken van United Adoptees International (UAI) Legal Aid.

Lees verder:

Naam wijzigen

Naam wijzigen II

2009-10-19T23:01:00.008+02:00

Het is definitief, ik wil proberen mijn naam te wijzigen - mijn geslachtsnaam (ook bekend als achternaam of familienaam), welteverstaan. Via Postbus 51 kun je de brochure en het aanvraagformulier downloaden. Voor het wijzigen van de voornaam is een advocaat nodig, het gaat dan ook om een andere procedure.

Als bijlage moet ik een geboorteakte meesturen. Een Nederlandse geboorteakte heb ik niet, omdat ik in Korea ben geboren. In de plaats daarvan kun je een adoptieakte gebruiken. Een afschrift adoptieakte en akte naamswijziging kan ik opvragen bij het Archief Burgerlijke Stand in Den Haag. Het telefoonnummer is 070-3532 808 of 070-3532 809.

Caveat emptor:

Geslachtsnaamwijziging kost €487,50.
Het verzoek dat je kan indienen is "Vanwege de lichamelijke of geestelijke gezondheid de achternaam wijzigen: psychische hinder."
Hoe lang moet u wachten op de beslissing? De beslissing van de Minister van Justitie volgt meestal twintig weken na uw verzoek tot naamswijziging.
Als de procedure is afgerond moet u zelf uw achternaam in documenten veranderen. Bijvoorbeeld in uw paspoort en rijbewijs. Of op uw bankrekening of verzekeringspolis.
U of een andere belanghebbende kan bezwaar aantekenen tegen de beslissing. Dit kan bij de Minister van Justitie. Van het ministerie ontvangt u hierover automatisch informatie.

Wordt vervolgd!

Lees verder:

Naam wijzigen

AdopKo film Resilience

2009-10-12T03:44:00.001+02:00

AdopKo Tammy Chu (mede-oprichter van Adoptee Solidarity Korea - ASK) uit Amerika heeft de film Resilience (wat zoiets betekent als "veerkracht") gemaakt. Deze wordt vertoond tijdens het Pusan International Film Festival (PIFF), het grootste film evenement in Azië. De krant The Korea Herald heeft er ook een stuk over geschreven. De documentaire gaat over een Koreaanse moeder en de (inmiddels volwassen) zoon die zij afgestaan heeft. Na 30 jaar ontmoeten ze elkaar weer. Wat leidde tot deze ingrijpende beslissing? Wat gebeurde er na de adoptie? Hoe hebben zij de draad van hun leven opgepakt? Kortom, hoe zijn ze omgegaan met verlies en hereniging. Wil je een clip van de film kijken? Kijk dan op de website van Resilience. Er is nog geld nodig om de film helemaal af te maken (ondertiteling). Dus steun je dit project, doneer!

Lees verder:
Adopted - de film
In-Soo Radstake (Een Enkeltje Seoul) @ Pauw en Witteman

Belangenbehartiging voor adopko's

2009-08-06T02:46:00.009+02:00

Dit jaar is er al veel gebeurd in de adopko wereld - zowel in Nederland als Zuid-Korea.

In mei publiceerde het SIG het manifest "Tussen weerbaarheid en kwetsbaarheid" (pdf). Zij roepen op tot nuance. Enerzijds is adoptie niet alleen maar problematisch, anderzijds ook niet rooskleurig.

In de Nederlandse Tweede Kamer is er in juni in het kader van de Commissie Kalsbeek gesproken over interlandelijke adoptie. Zowel de meningen van emeritus hoogleraar adoptie Hoksbergen als Joan Hansink van het UAI zijn te volgen. In Katholiek Nieuwsblad schrijft Hoksbergen over het belang van het kind. Tijdens een radio-uitzending praat Joan Hansink over de rechten van geadopteerden.

In Zuid-Korea is er veel gelobby voor adopko's. Men begint steeds meer op te komen voor de rechten van Koreaans geadopteerden (toegang tot informatie over je Koreaanse familie). Om hun standpunt kracht bij te zetten, is er een online petitie van TRACK geopend. Teken de petitie voor meer adopkorechten! Hieronder volgt een chronologisch verslag daarover in de Koreaanse kranten.

Januari - De Korea Times schrijft dat Amerikaanse militairen Koreaanse kinderen adopteren. Zodat de kinderen een Amerikaans paspoort en opleiding krijgen en militaire dienst in Korea ontwijken. De militairen zouden daar $146.000 (en andere middelen) voor krijgen. Men wordt beschuldigt dat het fenomeen adoptie misbruikt wordt. (Mij lijkt het dat er betere regels omtrent internationale adoptie moeten komen.)

Februari - Yonhap bericht over inspraak van adopko's met betrekking tot een wijziging van de Koreaanse adoptiewet. Heikel punt is de ratificatie van het Haagse Adoptieverdrag ter bescherming van de geadopteerde.

Mei - Een analyse van Chris Williams over internationale adoptie is te lezen via de Korea Herald. Hij betoogt dat adoptiekinderen meer zorg verdienen.

Mei - In het kader van adoptiedag een profiel van de organisatie ASK (Adoptee Solidarity Korea) kun je zien op de website van de Korea Times. ASK doet aan belangenbehartiging voor adopko's.

Juli - Nog een artikel van de Korea Times. Om tegemoet te komen aan de eisen van het Haagse Adoptieverdrag, heeft de Koreaanse regering KCare in het leven geroepen. Dit is de opvolger van GAIPS. KCare zou ervoor moeten zorgen dat geadopteerden beter hun Koreaanse familie kunnen vinden. Tot nu toe wordt dit proces gehinderd door ontbrekende informatie. Adopko's Jennifer Kwon Dobbs en Jane Jeong Trenka schrijven dat ook deze KCare nog niet voldoende meewerkt.

Juli - De Hankyoreh publiceert een uitgebreid cover story over adoptieorganisaties zoals kindertehuis KSS en HOLT. Wat drijft deze organisaties? Wat zijn hun doelstellingen? Een indringend beeld volgt over een adopko op zoek naar roots, het winstbejag van adoptie-instellingen en een pleidooi voor meer adopkorechten via het Haagse Adoptieverdrag.

Juli - Tenslotte een stuk van de Hankyoreh over de tekortkomingen van KCare.

Er is ook ander, meer recent nieuws. Vandaag begint de Gathering in Amsterdam! Het wordt georganiseert door IKAA. De Nederlandse adopkovereniging Arierang doet de uitvoering.

Lees verder:

TRACK - adoption justice

Adoptiedag in Korea

2009-05-14T02:12:00.010+02:00

Afgelopen 11 mei was het adoptiedag in Korea. Pas sinds 2007 worden er meer kinderen in Zuid-Korea geadopteerd dan dat ze naar het buitenland gestuurd worden. Koreanen zijn namelijk erg gehecht aan bloedbanden en om financiële redenen. (Terwijl Zuid-Korea inmiddels na Japan, China en India de grootste economie van Azië is.) Binnenlandse adoptie wordt nu gepromoot en gesubsidieerd door de Koreaanse overheid. Waarschijnlijk om het nationale imago op te vijzelen. Koreaanse lobbyisten zoals TRACK pleiten voor betere opvang van alleenstaande moeders. De volgende Koreaanse kranten doen (Engels) verslag van adoptiedag: Hankyoreh, JoongAng, Korea Times en Korea Herald.

Via Wereldkinderen kan men al een aantal jaren niet meer uit Zuid-Korea adopteren. Directeur Ina Hut (2007): "omdat we niet echt de vinger konden leggen op de financiële verslaglegging en de procedures" (pdf). Van een Nederlandse diplomaat in Seoul (2003) hoorde ik echter dat "de kinderen te duur waren". Nou ben ik niet echt een voorstander van internationale adoptie, dus ben ik er niet rouwig om. Vooral omdat Zuid-Korea het Haagse adoptieverdrag - ten gunste van het adoptiekind - nooit getekend heeft. Dat had de reden moeten zijn, niet financiële. Wereldkinderen vindt dat weeskinderen beter in eigen land opgevangen kunnen worden. Ina Hut in het verenigingsblad van maart 2009: "Onze projecten moeten leiden tot meer lokale opvang van kinderen in gezinnen. Pas als we kinderen niet met onze lokale programma's kunnen helpen, is interlandelijke adoptie een oplossing."

Lees verder:
Koreaanse ratificatie Haagse Adoptieverdrag
TRACK - adoption justice
Regels en internationale adoptie
Korea gaat binnenlandse adoptie aanmoedigen

Weglopen

2009-03-30T04:10:00.001+02:00

Kim wordt achterna gezeten. Door een schim. Kim is zich bewust van die verontrustende aanwezigheid. Er zit iets achter hem aan. Hij weet niet precies wat het is. Kim rent weg. Maar de schaduw blijft hem achtervolgen. Het lijkt wel een wedstrijd. Feilloos weet de achtervolger waar Kim heen gaat. Kim probeert harder te rennen, maar hij lijkt juist langzamer te bewegen. Alsof zijn voeten vastzitten in de modder. Zijn hele lichaam beweegt als in slow motion. Dat wat Kim achtervolgt komt steeds dichterbij. Kim kan niet ontsnappen. Het doolhof waarin hij zich bevindt sluit zich om hem heen. Kim kan geen kant op. Hij probeert te springen, opzij te bewegen, maar hij ontkomt niet aan de andere aanwezigheid.

Nét wanneer de schim hem lijkt in te halen, houdt de droom op. Het is de droom die hem plaagt door steeds terug te keren. Kim vat het op als een signaal. Hij rent als het ware weg voor een confrontatie. De confrontatie met zijn verleden. De pijn, boosheid, en het verdriet die gepaard gaan met het accepteren van zijn adoptie. Het is hem een blok aan het been. Het staat hem in de weg. De angst voor de confrontatie die Kim achtervolgt moet hij recht in de ogen aankijken en overwinnen. Of in ieder geval er mee leren leven. Ervoor weglopen heeft geen zin. Dat is doen alsof het niet bestaat. Sinds hij actief bezig is zijn adoptie te verwerken, is de droom niet teruggekeerd.

Lees verder:
Omgaan met mijn adoptie
Nazorg: Psycholoog
Naam wijzigen
Kim van Oranje
Kim gaat naar Nederland

Kim gaat naar Nederland

2009-03-26T14:45:00.004+01:00

Grootvader brengt Kim Chung-hee naar het weeshuis. Goed je best doen, zegt opa. Vergeet niet waar je vandaan komt of wie je bent. Wees trouw aan je afkomst. Grootvader kon niet meer voor Chung-hee zorgen. Zijn vader was overleden en zijn moeder was er ook niet meer. Chung-hee was bijna vier. Hij snapt er niets van.

In het weeshuis voelt hij zich eenzaam en verlaten. Alsof hij alles verloren heeft. Chung-hee praat niet meer. Hij is bang voor wat er gaat komen. In het weeshuis vecht hij regelmatig met de andere weeskinderen.

Hij mist zijn thuis. Waar hij met zijn ouders en broertje knus woonden in zijn geboortedorp. Het huis in L-vorm heeft een stoof en is gemaakt van steen en hout. Het heeft een primitieve wc.

Op een gegeven moment wordt hij naar buiten geroepen. Een vrouw van het tehuis vraagt of hij in het busje wil stappen. In het witte busje zitten al andere kinderen. Waarom, denkt Chung-hee? Hij vertrouwt het niet. Waar gaan we dan heen? Wanneer kom ik dan weer terug? Toch is hij nieuwsgierig. In het tehuis is hij ook niet echt blij. Het is er vreemd, niet vertrouwd. Iedereen is er zo somber.

Dan ziet hij het vliegtuig. Samen met de andere kinderen en baby's stappen ze in. Na een lange tijd vliegen landt het vliegtuig. Als hij op het vliegveld aankomt, lopen er drie mensen naar hem toe. Een man, vrouw en kind. Wat zijn ze groot. En ze zien er anders uit. Dat heeft hij nog nooit gezien. De man heeft haren op zijn gezicht. De vrouw lijkt op zijn stief-grootmoeder, daar had hij een hekel aan!

Hij zet het op een huilen. Urenlang staat hij daar. Ontroostbaar is Chung-hee. Hij voelt zich machteloos. Overstuur gooit hij de teddybeer weg die de mensen aan hem willen geven. Het maakt hem niks uit. Hij wil dit niet. Het liefst wil Chung-hee weer naar huis. Maar dat kan niet. Hoelang hij daar ook blijft staan. En waarom noemen ze hem Kim?

Ze weten niets van hem of zijn verleden. Waar hij vandaan komt. Wat hij meegemaakt heeft. Het lijkt erop dat Chung-hee opnieuw moet beginnen. Alsof hij een nieuw leven op moet bouwen. Terwijl hij zo moe is. Hij denkt aan zijn trotse opa. Moet hij dan zijn herinneringen aan hem loslaten? Dat voelt als verraad.

Lees verder:
Kim van Oranje

Koreaanse ratificatie Haagse Adoptieverdrag

2009-02-24T20:06:00.008+01:00

Belangrijk adopko nieuws (via G.O.A'L en Jane Jeong Trenka) uit Korea! De Koreaanse regering is bezig om het Haagse Adoptieverdrag te ratificeren. De Haagse Conventie strijdt voor de rechten van geadopteerde Koreanen - het belang van het kind moet voorop staan. Op de websites van Wikipedia, Adoptie Trefpunt en Stichting Adoptievoorzieningen vind je meer informatie over het Haagse Adoptieverdrag. Om de Koreaanse adoptiewet te veranderen, vraagt de Koreaanse regering de medewerking van adopko's (in Korea). Via Facebook kun jij je aanmelden.

Helaas wil de Koreaanse regering de adoptiewet niet alleen veranderen om tegemoet te komen aan de eisen van adopko's. Het moet ook mogelijk worden voor Koreaanse gezinnen kinderen uit Afrika te adopteren. Vorig jaar leasde Zuid-Korea via Daewoo de helft van Madagascar's vruchtbare land voor een periode van 99 jaar. Men noemde dit neo-kolonialisme - uitbuiting van arme landen. Omdat voedselprijzen hoog zijn en de voedselproductie in Korea zelf niet voldoende is. En heeft Korea olie uit Afrika nodig. Zou dit ermee te maken hebben?

This is an exciting time for all Korean adoptees since the topic of this public hearing deals with changing the current Korean adoption system & practice. At present, the Korean government is putting together its plan to ratify the Hague Convention of 29 May 1993 on Protection of Children and Co-operation in Respect of Intercountry Adoption (Hague Adoption Convention) which are being reflected in the suggested law changes.

However, there are also many parts of the proposed law changes which have not been fully thought through yet. In order to create a better social welfare system, G.O.A.'L advocates that the proposed changes be well prepared and more experts called to engage in the discussion. The research team (see above) will present their findings and give recommendations to the Ministry for Health, Welfare and Family Affairs. How MIHWAF will petition the amendments of the laws will be decided at the Ministry level. But, on behalf of the global Korean adoptee community, G.O.A.'L will continue to actively participate in the process and will also petition and lobby for further revisions, so that the proposed law changes reflect the opinions of as many Korean adoptees around the world as possible.

Lees verder:
TRACK - adoption justice
Commissie Kalsbeek
Samenwerkingsverband Interlandelijk Geadopteerden (SIG)
Kinderrechten in Nederland
Regels en internationale adoptie
Internationale adoptie @ Netwerk

Omgaan met mijn adoptie

2009-02-03T19:49:00.000+01:00

Hoe ga ik om met het geadopteerd zijn? Er zijn drie manieren, heb ik mij laten vertellen. Je kan het negeren, rationaliseren of er mee dealen. Door het te negeren, concentreer je op het dagelijkse leven door adoptie of Korea te vermijden. Door het te rationaliseren, zeg je bijvoorbeeld: "het is maar beter dat ik hier ben, daar was het een stuk minder met me gegaan - hier heb ik meer mogelijkheden". Door ermee te dealen, verdiep jij je in het geadopteerd zijn. Je afkomst, je Koreaanse familie, cultuur, identiteit en gevoelens.

De laatste tijd ben ik naar een psycholoog geweest. In de eerste sessie heb ik het over mijn Koreaanse en Nederlandse familie gehad. Heb een stamboom getekend.

Daarna ging het over verdriet. Mijn verdriet komt voornamelijk door het overlijden van mijn Koreaanse vader op jonge leeftijd. Daaruit voortvloeiend verloor ik mijn Koreaanse familie, werd ik geadopteerd en nam ik een nieuwe identiteit aan in een andere cultuur. Misschien heb ik nooit echt aan rouwverwerking gedaan. Daar was immers geen tijd voor? Razendsnel heb ik me aangepast aan de nieuwe situatie.

Tenslotte kwam boosheid aan de orde. Mijn verdriet, frustratie, pijn en boosheid staan mij in de weg echt gelukkig te zijn. Toch voel ik sterk de behoefte mijn verlies te verwerken. Om te gaan met mijn adoptie. Er mee te dealen. Ook ben ik zoek naar (Koreaanse) rituelen, zodat ik het verlies een plaats kan geven in mijn leven. Zo doen Koreanen tijdens Chuseok aan voorouderverering.

Lees verder:
Nazorg: psycholoog

Adopted - de film

2009-01-27T14:53:00.005+01:00

In Amerika heeft adopko regisseur Barb Lee de film Adopted gemaakt. Het geeft een realistische kijk op internationale adoptie. Een werkelijkheid die niet altijd even prettig is om mee geconfronteerd te worden. In Nederland heeft adopko In-Soo Radstake de film Made in Korea: A One Way Ticket Seoul-Amsterdam? gemaakt, die gaat over de zoektocht naar adopko's van zijn vlucht van Zuid-Korea naar Nederland. Een andere Nederlandse adopko, Paul Rigter, is bezig met de documentaire Koningin, Sluwe Vos & Rijzende Ster, die gaat over adopko harpiste Lavinia Meijer. Hij maakte al eerder een kort filmpje, Zoete Tomaat.

Hieronder een beschrijving van Adopted: the movie.

We’ve seen them in grocery stores, playgrounds and at our children’s schools– little Asian girls with their loving white parents. Of the 1.5 million adopted children in the United States, international adoptees are the fastest growing segment, of which most are Asian girls. While many of their stories are heartwarming and reflect our image of American compassion and generosity, the realities are much more complex. According to the Journal of the American Medical Association, adoptees have significantly more behavioral problems than non-adopted children.

Adopted reveals the grit rather than the glamor of transracial adoption. First-time director Barb Lee goes deep into the intimate lives of two well-meaning families and shows us the subtle challenges they face. One family is just beginning the process of adopting a baby from China and is filled with hope and possibility. The other family’s adopted Korean daughter is now 32 years old. Prompted by her adoptive mother’s terminal illness, she tries to create the bond they never had. The results are riveting, unpredictable and telling. While the two families are at opposite ends of the journey, their stories converge to show us that love isn’t always enough.

Bekijk hier de trailer. Op YouTube staan meer filmpjes.

Adoptie onder vuur @ WODC

2008-12-09T22:40:00.002+01:00

Het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) neemt adoptie onder vuur. Het WODC is onderdeel van het ministerie van justitie. B.M.J. Slot, R. Post, F. Juffer, P. Vlaardingerbroek en A.P. van der Linden werkten er aan mee.

Justitiële verkenningen besteedde in 1979 voor het eerst aandacht aan adoptie van buitenlandse kinderen. Er was destijds vooral veel aandacht voor het aanpassingsproces van adoptiekinderen aan een vreemde cultuur, discriminatie en verlies van identiteit. Ook de vraag of raciale verschillen tussen ouders en kind al dan niet doorwerkten in hun onderlinge relatie was een onderwerp. Er zijn - vanzelfsprekend - parallellen en verschillen met de huidige adoptiesituatie en -discussie. Een parallel is bijvoorbeeld de problematisering van culturele verschillen. Vooral de afgelopen jaren worden deze vaak als een argument tegen interlandelijke adoptie aangevoerd. Het meest in het oog springende verschil met de adoptiesituatie destijds is natuurlijk dat adoptie tegenwoordig in één adem wordt genoemd met kinderhandel. Termen als 'de adoptie-industrie' en 'de adoptielobby' zijn gemeengoed geworden. Verschillende auteurs in dit themanummer wijzen erop dat de belangen van het kind weer meer voorop zouden moeten staan in de adoptiepraktijk.

Hirsch Ballin verbiedt deelbemiddeling

2008-10-28T17:03:00.003+01:00

Deelbemiddeling is dat ouders zelf hun adoptie kunnen regelen. Diplomaat Poeteray deed dat, bijvoorbeeld. Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin schreef dat vandaag aan de Tweede Kamer. Daarmee volgt hij het advies van de Commissie Kalsbeek. Dit betekent dat nu alleen vergunninghouders adoptie mogen regelen.

Jade blijft in Hong Kong

2008-10-20T21:03:00.002+02:00

Jade, die vorig jaar werd afgestaan door de diplomaat Poeteray, blijft in Hong Kong. Een expatgezin heeft haar geadopteerd. Er was een hele affaire rondom haar ontstaan.

Beroemde geadopteerden

2008-10-13T12:47:00.001+02:00

Wat hebben Aristoteles, Edgar Allan Poe, Steve Jobs, Larry Ellison, Nelson Mandela, Bill Clinton, Nancy Reagan en Eleanor Roosevelt met elkaar gemeen? (Behalve dan dat ze beroemdheden zijn...) Ze zijn allemaal geadopteerd! De hele lijst is beschikbaar op adoption.com. De meest beroemde adopko is senator Paull H. Shin.

Nazorg: Psycholoog

2008-09-21T15:01:00.003+02:00

Sinds een tijd heb ik psychische klachten. Ik weet niet wat ik wil. Kom moeilijk mijn bed uit. Dus ik ging naar de huisarts. Hij vroeg me of ik goed kon eten en slapen. Of ik nog dingen wél leuk vind. Of ik met iemand over mijn problemen kon praten. En, waar ik geboren was. In ieder geval kreeg ik een doorverwijzing naar een psycholoog.

Zelf heb ik sterk de indruk dat mijn problemen met adoptie te maken hebben. De huisarts vroeg of ik zelf geen psychologen kende, die gespecialiseerd zijn in adoptie. Nee, dus. Het SIG heeft wel veel informatie.

Er zijn wel instanties binnen de adoptiewereld die nazorg aan volwassen geadopteerden verlenen. Maar daar moet je vaak voor betalen zonder dat de verzekering dat vergoedt. Zoals de Stichting Ambulante FIOM, de praktijk van Hoksbergen, Verdriet van Ver, UAI en Basic Trust.

Met een doorverwijzing van de huisarts moet mijn zorgverzekering (afhankelijk van je verzekering) de psycholoog betalen, maar verlies ik mijn recht op no-claim. Mijn zorgverzekeraar vergoedt psychologische hulp uit de basisverzekering als deze: kortstondig is, eerste lijn is en als de psycholoog/psychotherapeut geregistreerd staat in het "Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg" (BIG) register. In het BIG-register staan officieel erkende gezondheidswerkers.

Via het SIG en zelf zoeken kwam ik aan de volgende namen. Erachter staat waar ze geregistreerd staan.

Adoptiepraktijk (BIG, NIP, NVO, EMDR)
Adoptiepraktijk Storsbergen (BIG, NIP, NVO)
Hechtingsproblemen (BIG)
Kappa (Mentaal Beter)
Truus Bakker-van Zeil

Wordt vervolgd...

TRACK - adoption justice

2008-09-07T22:06:00.009+02:00

Truth and Reconciliation for the Adoption Community of Korea (TRACK) is een organisatie die opkomt voor de belangen van Koreaans geadopteerden. Er zijn zowel Koreanen als adopko's bij betrokken. Bijvoorbeeld meneer Kim van de hostel KoRoot, kunstenaar Mihee-Nathalie Lemoine, wetenschapper Tobias Hübinette en schrijfster Jane Jeong Trenka.

Naam wijzigen

2008-08-10T15:34:00.018+02:00

Stel, je wil je naam wijzigen. Je bent een adopko en op zoek naar jezelf. Je vindt bijvoorbeeld dat je naam niet bij je past. Adoptieouders kiezen er namelijk vaak voor de voornamen te wijzigen. Bovendien neemt de adopko de familienaam van de nieuwe ouders aan. Volgens de Commissie Kalsbeek is je familienaam wijzigen als adopko moeilijk.

"Ten aanzien van de mogelijkheden tot ‘herverkrijging’ van de oorspronkelijke geslachtsnaam, schiet de huidige regelgeving echter beduidend te kort. Wijziging van de geslachtsnaam is slechts op zeer beperkte gronden mogelijk (artikel 7 Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek juncto het Besluit geslachtsnaamswijziging), waarbij het herverkrijgen van de oorspronkelijke geslachtsnaam niet tot de mogelijkheden behoort. De mogelijkheden die de regelgeving thans biedt zijn enerzijds de hardheidsclausule van artikel 6 van het Besluit geslachtsnaamswijziging, indien de verzoeker aantoont dat het achterwege blijven van de geslachtsnaamswijziging de lichamelijke of geestelijke gezondheid van de betrokkenen in ernstige mate zou schaden, en anderzijds de herroeping van de adoptie."

Bron: Rapport interlandelijke adoptie “Alles van waarde is weerloos” pp. 45-46

Het is dus volgens de Commissie Kalsbeek alleen mogelijk je familienaam aan te passen, als je er echt ziek van wordt... En dat kan aantonen... Of, dat je de adoptie wil terugdraaien... Dat alles kan ook maar in een korte periode.

Het aanvraagformulier naamswijziging vind je op de website van Postbus 51 (pdf). Er is ook een brochure (pdf). De Commissie Kalsbeek pleit dan ook voor een aanpassing van het Besluit geslachtsnaamswijziging voor adopko's. Zodat je makkelijk je familienaam kan wijzigen, of dat je bijvoorbeeld een combinatie van je Koreaanse en Nederlandse achternaam draagt. Hieronder het gedicht van Lucebert, met als titel "Alles van waarde is weerloos". Het is de ondertitel van het rapport van de Commissie Kalsbeek.

Alles van waarde is weerloos.

De zeer oude zingt:
er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings

alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk

als het hart van de tijd
als het hart van de tijd

Lucebert

Commissie Kalsbeek

2008-07-06T13:41:00.004+02:00

Commissievoorzitter Mevrouw mr. N.A. Kalsbeek (interlandelijke adoptie, "Alles van waarde is weerloos") heeft een advies aan minister Hirsch Ballin van Justitie aangeboden. De commissie Kalsbeek doet een aantal aanbevelingen. Organisaties van en voor geadopteerden SIG en UAI reageren op het rapport van de commissie Kalsbeek. Daarnaast ook een reactie ("Adoptiekind komt op het tweede plan") van adoptie professor Hoksbergen.

De samenvatting en aanbevelingen staan hieronder.

Samenvatting en aanbevelingen

De Commissie Lesbisch ouderschap en interlandelijke adoptie adviseert de Minister van Justitie in dit rapport over interlandelijke adoptie. Daarbij gaat de Commissie in op de vraag op welke wijze een evenwichtige invulling kan worden gegeven aan de belangen van te adopteren kinderen enerzijds en de wensen van potentiële adoptieouders om een gezin te vormen anderzijds en welke taak en rol van de overheid daaruit voortvloeien. De Commissie heeft daarbij met name aandacht geschonken aan het pleidooi van verschillende fracties uit de Tweede Kamer om de leeftijdscriteria bij adoptie te verruimen, alsmede aan het afnemende aantal voor adoptie beschikbare buitenlandse kinderen. Zij heeft bij haar overwegingen het belang van het kind als uitgangspunt genomen. Dat belang is ook de grondslag van het Haags Adoptieverdrag en artikel 21 van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK). Naast het belang van het kind heeft de Commissie ook het belang van de andere partijen bij de adoptiedriehoek, de potentiële adoptieouders en de biologische ouders, bij haar overwegingen betrokken.

De hoofdstukken 1 en 2 behandelen het proces van interlandelijke adoptie in meer algemene zin. Het is duidelijk dat een groot aantal kinderen op deze wereld opgroeit in armoede, met onvoldoende zorg van volwassenen en zonder uitzicht op verbetering.

Veel kinderen verblijven gedurende lange tijd in een tehuis, terwijl onderzoek heeft uitgewezen dat opgroeien in een tehuis doorgaans schadelijk is voor de ontwikkeling van een kind. Wat is in het belang van die kinderen? Het Haags Adoptieverdrag en het IVRK hanteren het uitgangspunt dat een kind zoveel mogelijk in het land van herkomst zelf in gezinsverband (terugkeer naar ouder(s), pleegzorg, adoptie) dient te worden opgevangen. Een permanent verblijf in gezinsverband heeft de voorkeur boven verblijf in een tehuis. Op grond van het zogenaamde subsidiariteitsbeginsel is interlandelijke adoptie een ultimum remedium.

Dat in bepaalde landen zoveel kinderen in tehuizen verblijven, heeft verschillende oorzaken. De cultuur (waarbij kan worden gedacht aan de stigmatisering van ongehuwd moederschap, de voorkeur voor een geslacht van een kind), geloof, armoede, politiek of bevolkingsbeleid zijn de belangrijkste. De cultuur in een land is moeilijk te beïnvloeden, maar er kan bijvoorbeeld wel ondersteuning worden geboden bij de opvang van ongehuwde moeders. Bij armoede is het verbeteren van de financieel-economische situatie van de desbetreffende gezinnen een belangrijk punt.

Ondersteuning (financieel of anderszins) kan een land helpen zijn eigen systeem van jeugdzorg op orde te brengen, en kan ervoor zorgen dat in het land van herkomst primair wordt getracht te bewerkstelligen dat het kind bij de eigen ouders kan opgroeien. De Commissie merkt daarbij op dat interlandelijke adoptie op zijn best individuele kinderen kan helpen om in een gezin op te groeien, hetgeen in hun belang is en waarop zij recht hebben, maar niet kan dienen als oplossing voor grotere problemen als bijvoorbeeld armoede en dus ook niet moet worden gezien als ‘ontwikkelingshulp’.

Om te bereiken dat interlandelijke adoptie minder nodig zal zijn voor toekomstige generaties buitenlandse kinderen, moet interlandelijke adoptie het subsidiariteitsbeginsel niet ondermijnen en positieve lokale ontwikkelingen niet verhinderen of belemmeren. Men kan bijvoorbeeld afhankelijk worden van inkomsten uit interlandelijke adoptie, of inkomsten uit interlandelijke adoptie kunnen ertoe leiden dat het niet loont om het stigma van ongehuwd moederschap op te heffen.

De kwetsbaarheid van het individuele kind en het belang van kinderen als groep bij preventie van onregelmatigheden en misbruik bij interlandelijke adoptie, maken het noodzakelijk om regels te stellen inzake interlandelijke adoptie en deze daadwerkelijk te handhaven. Een kind is extra kwetsbaar als het gaat om interlandelijke adoptie. Wanneer het een wees is of door de ouder(s) is afgestaan, heeft het geen feitelijke, emotionele en juridische banden meer met de ouders en de familie, waardoor het weerloos is. De adoptie dient alleen daarom al op een zorgvuldige wijze te geschieden. Een andere reden ligt hierin dat er wereldwijd veel meer mensen zijn die een buitenlands kind willen adopteren om een gezin te kunnen vormen, dan er voor adoptie beschikbare (jonge, gezonde) kinderen zijn. Dat maakt interlandelijke adoptie gevoelig voor onregelmatigheden, met het gevaar dat de economische wet “vraag creëert aanbod” leidend wordt. De overheid heeft de verantwoordelijkheid om erop toe te zien dat in de samenleving de randvoorwaarden worden vervuld die de belangen van alle partijen van de adoptiedriehoek waarborgen. Die verantwoordelijkheid omvat ook de wijze waarop (adoptie)kinderen naar Nederland komen.

Aanbevelingen:

In verband met het voorgaande doet de Commissie de volgende aanbevelingen:

1. Er dient scherp toezicht te worden gehouden op interlandelijke adoptie naar Nederland, zodat de ketenpartners daadwerkelijk handelen conform de uitgangspunten en beginselen van het Haags Adoptieverdrag en het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Dat geldt voor adopties uit een verdragsland, maar ook voor adopties uit een niet-verdragsland. Een ethisch verantwoord proces van interlandelijke adoptie vergt een scherp toezicht en nauwgezette controle door de Nederlandse overheid en rechtvaardigt vergaande overheidsinterventie op dit terrein.

2. Het bevorderen dat de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking hulp biedt aan landen van herkomst die erop is gericht de (sociaal-financiële) situatie van de biologische ouder(s) en hun omgeving alsmede de jeugdhulpverlening structureel te verbeteren, opdat interlandelijke adoptie daadwerkelijk als ultimum remedium kan dienen. Deze hulp mag niet ten koste gaan van de integriteit van het adoptieproces of een financiële afhankelijkheid van interlandelijke adoptie creëren.

De Commissie bespreekt in hoofdstuk 3 (“De adoptieprocedure”) een aantal aspecten van het deel van de adoptieprocedure na de verkrijging van de beginseltoestemming. De Commissie constateert dat voor interlandelijke adopties uit niet-verdragslanden niet dezelfde procedureregels gelden als voor interlandelijke adopties uit verdragslanden. Ook bij adopties uit niet-verdragslanden zijn weliswaar de uitgangspunten en waarborgen van het Haags Adoptieverdrag van toepassing, maar op een aantal essentiële onderdelen van de procedure zijn er inhoudelijke verschillen met verdragsadopties te constateren die naar het oordeel van de Commissie onwenselijk zijn. De Commissie is dan ook van mening dat de adoptieprocedure uit niet-verdragslanden in het belang van het kind moet worden aangescherpt en verbeterd en geeft de mogelijkheden daartoe aan (onder meer akkoordverklaring van de Centrale autoriteit bij elke niet verdrags-adoptie, machtiging per land, aanwijzingsbevoegdheid van de Centrale autoriteit).

De Commissie spreekt zich ook uit over deelbemiddeling als geregeld in artikel 7a van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie (Wobka). De huidige praktijk van deelbemiddeling vanuit Nederland bestaat hierin dat potentiële adoptieouders in het gekozen land van herkomst zelf contacten leggen met autoriteiten, personen of instellingen via welke zij een kind wensen op te nemen (ook wel “het contact” genoemd). De Commissie heeft zorg over de controleerbaarheid van deelbemiddeling, ondanks dat de procedure in het Kwaliteitskader (zie hierna) is aangescherpt. Daarbij neemt de Commissie in aanmerking dat potentiële adoptieouders die om toestemming voor deelbemiddeling verzoeken, soms een land van herkomst hebben uitgekozen waarvan het ‘adoptiesysteem’ geheel onbekend is, terwijl de Nederlandse Centrale autoriteit beperkte tijd en middelen heeft om de desbetreffende adoptie te onderzoeken. Verder controleert de Centrale autoriteit de in het land van herkomst te betalen bedragen in geval van deelbemiddeling uitsluitend vooraf op basis van ramingen. Dat vergroot het risico van oneigenlijke geldstromen. De Commissie heeft ook andere bezwaren tegen deelbemiddeling. Zo vindt in bepaalde gevallen een matching tussen het te adopteren kind en de beoogde adoptieouders plaats voordat om toestemming voor de deelbemiddeling wordt verzocht en voordat het desbetreffende contact is goedgekeurd. Artikel 7a Wobka sluit een dergelijke gang van zaken niet uit. Een dergelijke situatie zet meer druk op de procedure. De Commissie acht dat niet wenselijk. Daarnaast is een van de uitgangspunten van het Haags Adoptieverdrag dat het belang van het kind het meest is gewaarborgd bij volledige bemiddeling, omdat in dat geval sprake is van professionele begeleiding in elke fase van de adoptieprocedure. Dat is niet het geval bij deelbemiddeling. Verder laat de regeling van deelbemiddeling de mogelijkheid open dat potentiële adoptieouders voorafgaande aan de matching contact hebben met de persoon of instelling die belast is met de zorg voor een voor adoptie in aanmerking komend kind (bijvoorbeeld een kindertehuis), terwijl deze persoon of instelling tevens beslist aan wie het kind ter adoptie wordt toegewezen. Dat is in strijd met artikel 29 van het Haags Adoptieverdrag. Hoewel de Commissie onderkent dat er redenen zijn om voor deelbemiddeling te kiezen, is de Commissie van oordeel dat het belang van het kind ertoe dient te leiden dat deelbemiddeling wordt afgeschaft, gelet op het risico van onvoldoende controleerbaarheid van deelbemiddeling, de grotere gevoeligheid voor onregelmatigheden en gelet op de omstandigheid dat deelbemiddeling de in het Haags Adoptieverdrag verankerde waarborgen ondermijnt.

De Commissie heeft met grote instemming kennis genomen van het recentelijk tot stand gekomen “Kwaliteitskader vergunninghouders interlandelijke adoptie”. De Commissie vindt het bereiken en handhaven van het in het Kwaliteitskader beschreven niveau van kwaliteit en professionaliteit bij de vergunninghouders van dermate groot belang, dat zij van mening is dat de overheid de vergunninghouders daarbij moet ondersteunen. De Commissie acht daarvoor een structurele subsidie aan de vergunninghouders gepast. De Commissie acht het in verband met de kwaliteit van de adoptieprocedure verder noodzakelijk dat een vergunninghouder continu voeling heeft met het adoptieproces en beschikt over een grote expertise. Dat draagt naar het oordeel van de Commissie bij aan een efficiënte en professionele organisatie van de vergunninghouder. Het Kwaliteitskader is een stap in de goede richting bij het streven daarnaar. Daarnaast acht de Commissie het huidige wettelijke minimumaantal van één gerealiseerde adoptie per twee jaar te gering om die efficiënte en professionele organisatie te bereiken. Daarbij komt dat een kleine organisatie en het realiseren van een gering aantal adoptiebemiddelingen logischerwijs gepaard gaat met het risico dat deze organisatie onder omstandigheden niet kan worden gecontinueerd. Een grotere vergunninghouder zal bovendien minder de druk ervaren om een individuele adoptie door te laten gaan om als organisatie te kunnen overleven. De Commissie is dan ook van mening dat als vereiste in de wet een minimum aantal van dertig adoptiebemiddelingen per jaar moet worden opgenomen.

De Commissie gaat in dit hoofdstuk verder nog in op de versnelde procedure tot verlening van een machtiging tot voorlopig verblijf, het verscherpen van het toezicht op de financiële aspecten van de adoptieprocedure en de gewenste alertheid bij de Nederlandse vertegenwoordiging in landen van herkomst als het gaat om de situatie in dat land rond interlandelijke adoptie. Zij wijst op het belang van sterke adoptie en stelt een aantal maatregelen voor die betrekking hebben op de omzetting van zwakke naar sterke adoptie.

Ten slotte bespreekt de Commissie in Hoofdstuk 3 de mogelijkheid van internationaal toezicht. Een belangrijke belemmering bij het oprichten van een internationaal toezichtorgaan is dat de inzichten over het proces van interlandelijke adoptie zelfs binnen Europees verband uiteenlopen. Zo zetten vandaag de dag landen als Frankrijk, Italië en Spanje in op het vergroten van de adoptiecapaciteit, terwijl dat in de Scandinavische landen en Nederland in het algemeen onwenselijk wordt geacht. Een ander voorbeeld is dat het Europese parlement zich op 16 januari 2008 heeft uitgesproken voor een gemeenschappelijk beleid om (interlandelijke) adoptie in de Europese Unie gemakkelijker te maken, terwijl daartegenover de opvatting leeft dat de landen van de Europese Unie de steun aan afstandsouders en hun jeugdhulpverlening zodanig dienen te organiseren dat interlandelijke (Europese) adoptie niet nodig is. Uit het gestelde in de hoofdstukken 1 en 2 blijkt wel dat de Commissie laatst genoemde opvatting omarmt. De Commissie dringt erop aan dat de regering interlandelijke adoptie in Europees verband aan de orde stelt om, waar mogelijk, te komen tot een gemeenschappelijke visie op interlandelijke adoptie.

Aanbevelingen:

In verband met het voorgaande doet de Commissie de volgende aanbevelingen:

3. Het invoeren van een ‘akkoordverklaring’ bij de adoptie van een buitenlands kind uit een niet-verdragsland, af te geven door de Centrale autoriteit, die betrekking heeft op de matching en de juridische vereisten voor het in aanmerking komen van het kind voor interlandelijke adoptie.

4. Het voor vergunninghouders invoeren van een machtiging van de Centrale autoriteit voor adoptiebemiddeling uit een niet-verdragsland (‘machtiging per land’).

5. Het afschaffen van de deelbemiddeling als bedoeld in artikel 7a van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie.

6. Het in lagere regelingen nader vastleggen van de versnelde procedure bij de afgifte van een machtiging tot voorlopig verblijf en van de verantwoordelijkheden terzake.

7. Het vereisen van de vergunninghouders dat zij in geval van een zwakke (verdrags)adoptie ervoor zorgdragen dat het dossier van het adoptiekind de uitdrukkelijke toestemming van de biologische ouders bevat voor de omzetting naar een sterke adoptie.

Lukt dat niet, dan dient de adoptie niet plaats te vinden. Het verdient tevens aanbeveling om te bewerkstelligen dat bij verdragsadopties die hier te lande van rechtswege worden erkend, de rechter niet alleen desverzocht, maar ook ambtshalve tot omzetting in een sterke adoptie kan beslissen, zodat het kind zo snel mogelijk na aankomst in Nederland de Nederlandse nationaliteit verkrijgt. Daartoe dient de vergunninghouder wettelijk te worden verplicht om na aankomst van het geadopteerde kind in Nederland de rechtbank daarover te berichten. In de situatie van een zwakke adoptie uit een niet-verdragsland dient de rechter in de erkenningsprocedure betreffende die adoptie in verband met artikel 7 van de Wet conflictenrecht adoptie, ambtshalve over te kunnen gaan tot omzetting daarvan in een sterke adoptie. De wet dient daartoe naar de mening van de Commissie te worden aangepast.

8. Het bewerkstelligen dat geadopteerden desverzocht hun oorspronkelijke geslachtsnaam kunnen herkrijgen. Ook moet worden overwogen, dat de geslachtsnaam van een geadopteerde op diens daartoe strekkend verzoek kan worden gewijzigd in een dubbele naam, bestaande uit de oorspronkelijke geslachtsnaam in combinatie met de door de adoptie verworven geslachtsnaam. Het verdient aanbeveling dat deze punten worden meegenomen door de werkgroep die zich zal buigen over een aantal aspecten van het naamrecht.

9. Het waar mogelijk verankeren van de inhoud van het Kwaliteitskader in wet- en regelgeving. Vergunninghouders zijn dan wettelijk verplicht om aan de vereisten van het Kwaliteitskader te voldoen. Het voldoen aan deze vereisten dient ook als voorwaarde te gelden voor verlening en verlenging van vergunningen.

10. Het vereisen van de vergunninghouders dat zij een minimum aantal van gemiddeld dertig adoptiebemiddelingen per jaar realiseren met het oog op een efficiënte en professionele organisatie van de vergunninghouders. Om in de praktijk tot een dergelijke regeling te komen, zal een overgangsregeling nodig zijn. Denkbaar is dat die inhoudt dat nu bestaande vergunninghouders na twee jaar aan het minimumaantal adopties moeten kunnen voldoen. Voor organisaties die aan adoptiebemiddeling willen gaan doen (‘vergunninghouder’ willen worden) zal een regeling kunnen gelden dat zij daartoe een voorlopige vergunning verkrijgen, waarna zij gedurende vijf jaar de gelegenheid hebben om het aantal van dertig bemiddelingen per jaar te halen.

11. Het structureel subsidiëren van vergunninghouders om het kwalitatieve en professionele niveau dat het Kwaliteitskader vergt, te kunnen halen respectievelijk handhaven.

12. Het verscherpen van het toezicht op de financiële aspecten van de adoptieprocedure door inzicht te vragen in de geldstromen van Nederland naar de verschillende landen van herkomst en de wijze van besteding van dat geld. Dat geldt niet alleen voor de bedragen die de vergunninghouders in de landen van herkomst betalen, maar ook voor de bedragen die de potentiële adoptieouders soms rechtstreeks aan personen of instellingen in een herkomstland moeten betalen. Op de naleving van de toetsingsnormen die terzake zijn opgenomen in het Kwaliteitskader, moet scherp toezicht worden gehouden.

13. Het invoeren van een aanwijzingsbevoegdheid van de Centrale autoriteit jegens de vergunninghouders. De Centrale autoriteit kan daarmee gericht sturen, zonder gebruik te hoeven maken van zwaardere sanctiemogelijkheden als het intrekken of opschorten van een vergunning of machtiging per land.

14. Het aan de orde stellen van interlandelijke adoptie in Europees verband met het doel om, waar mogelijk, te komen tot een gemeenschappelijke visie daarop. Pas nadat een gemeenschappelijke Europese visie is bereikt, kan worden bezien of en in welke vorm internationaal toezicht op de naleving van het Haags Adoptieverdrag aan de orde kan komen.

15. Het bevorderen dat de Minister van Buitenlandse Zaken bewerkstelligt dat de Nederlandse vertegenwoordigingen in de landen van herkomst steeds alert zijn als het gaat om de situatie in dat land rond interlandelijke adoptie, ook in een periode waarin geen incidenten aan de orde zijn, zodat misstanden aangaande interlandelijke adoptie of andere relevante informatie uit het land van herkomst steeds door de vertegenwoordigingen worden gemeld aan de Centrale autoriteit, niet alleen desverzocht, maar ook ambtshalve.

In hoofdstuk 4 gaat de Commissie in op de leeftijdsgrenzen. Daarbij komt ook de vereiste geschiktheid van potentiële adoptieouders aan de orde.

Elk geadopteerd kind heeft al ten minste één, maar veel vaker meerdere verlieservaringen achter de rug. Daarom moet voorkomen worden dat geadopteerden een veel grotere kans zouden lopen hun ouders (en andere belangrijke familieleden zoals grootouders) op een beduidend vroeger tijdstip te verliezen dan niet geadopteerde generatiegenoten. De Commissie acht het om die reden in het belang van het kind dat de natuurlijke situatie zoveel mogelijk wordt benaderd als het gaat om de leeftijd van de adoptieouders en het leeftijdsverschil tussen de adoptieouders en het te adopteren kind.

De Commissie acht het stellen van leeftijdsgrenzen niet discriminerend. Het argument voor verhoging van de leeftijdsgrenzen dat vrouwen tegenwoordig op steeds latere leeftijd kinderen krijgen, overtuigt de Commissie niet, aangezien het grootste gedeelte van de eerste kinderen nog steeds wordt geboren bij vrouwen in de leeftijd van 27-32 jaar. Het krijgen van een kind door een vrouw boven de veertig is uitzonderlijk.

De Commissie is voorstander van een harde leeftijdsgrens van 48 jaar (onder de voorwaarde dat de leeftijdsgrens voor een kind wordt verhoogd tot acht jaar en het maximumleeftijdsverschil tussen de beoogde adoptieouder en het te adopteren kind wordt gesteld op 40 jaar, zie hierna). Deze grens dient in geval van eenouderadoptie ook te gelden voor de partner. Een harde leeftijdsgrens heeft als voordeel dat deze helderheid verschaft en de verwachtingen van potentiële adoptieouders begrenst. Tegelijkertijd is een dergelijke grens in de praktijk mogelijk niet in het belang van een adoptiekind indien daardoor een biologisch broertje of zusje niet door dezelfde adoptieouders kan worden geadopteerd. In dergelijke bijzondere gevallen is volgens de Commissie enige flexibiliteit in de wetgeving op dit punt geïndiceerd.

De Commissie is een voorstander van het verhogen van de maximumleeftijd van het adoptiekind bij binnenkomst in Nederland van zes naar acht jaar, dat wil zeggen: tot en met de leeftijd van zeven jaar. Voor landen van herkomst is het vaak moeilijk te aanvaarden dat oudere kinderen door Nederland kennelijk niet gewenst zijn, terwijl zij wel terecht kunnen in een gezin in andere ontvangende landen zoals Zweden, Italië of de Verenigde Staten. Ondertussen is een verhoging tot acht jaar ten aanzien van de ontwikkeling van het kind wetenschappelijk verantwoord. Daarbij geldt wat betreft de Commissie steeds een maximum leeftijdsverschil tussen de beoogde adoptieouder en het te adopteren kind tot 40 jaar, waarbij de uitzondering op deze regel van artikel 3, tweede lid, onder a van de Richtlijnen opneming buitenlandse kinderen ter adoptie 2000 (inhoudende dat oudere adoptieouders een kind van twee jaar en een dag mogen opnemen) naar het oordeel van de Commissie dient te worden geschrapt.

Een potentiële adoptieouder van bijvoorbeeld 45 jaar kan dan niet meer, zoals nu het geval is, een kind adopteren van twee jaar, maar uitsluitend van vijf jaar of ouder. Meer oudere kinderen krijgen met deze aanpassing van de leeftijdsgrens de kans om in gezinsverband te leven.

Voorts kent de Commissie de opvatting dat het gezinsonderzoek te ver gaat en beperkt zou kunnen blijven tot bijvoorbeeld een raadpleging van het Justitieel Documentatie Register en een medisch onderzoek. Ook hiervoor geldt dat het bijzondere belang en de bijzondere achtergrond van adoptiekinderen er toe noodzaakt dat bijzondere eisen worden gesteld aan de geschiktheid van adoptieouders. De Commissie verwijst daarnaast op de verplichting van een gezinsonderzoek ingevolge artikel 5 van het Haags Adoptieverdrag. De vereisten inzake de geschiktheid van potentiële adoptieouders en eventuele leeftijdsgrenzen dienen bij eenouderadoptie ook te gelden voor de echtgenoot, geregistreerde partner of levensgezel van degene die wil adopteren. Deze partner maakt immers duurzaam deel uit van het gezin waarin het adoptiekind zal opgroeien.

De toename van het aantal special-needskinderen (en het gegeven dat potentiële adoptieouders niet steeds van te voren weten of hun wens voor een geestelijk en lichamelijk gezond kind zal worden vervuld) en oudere kinderen, maakt het naar de mening van de Commissie wenselijk dat het adopteren van een special-needskind en/of een ouder kind het uitgangspunt is bij de verplichte voorlichtingscursus (waarbij potentiële adoptieouders tevens worden voorbereid op alle andere aspecten van interlandelijke adoptie), gegeven door de Stichting Adoptievoorzieningen. De Commissie acht het in dit verband tevens aangewezen dat als verlengde van de voorlichtings- (en voorbereidings)cursus de Video Interactie Begeleiding die de Stichting Adoptievoorzieningen organiseert, verplicht wordt voor gezinnen die recentelijk een adoptiekind hebben opgenomen. Deze preventieve Video Interactie Begeleiding is een sinds 2000 bestaand nazorg-aanbod dat al goed ingeburgerd en geaccepteerd is in het adoptieveld. De methode van video-feedback waarmee gewerkt wordt, is gebaseerd op empirische evidentie. Bovendien is een preventief begeleidingsaanbod kostenbesparend voor wat betreft de latere curatieve hulpverlening. De toename van het aantal special-needskinderen en oudere kinderen maakt het des te prangender dat er bij de Minister voor Jeugd en Gezin (en de provincies) voldoende aandacht is op het terrein van adoptiegerelateerde problematiek. De Commissie is ten slotte van oordeel dat ongeacht of het kind opgroeit in een traditioneel gesloten of een meer open adoptiesituatie, openheid over adoptie essentieel is. De Commissie ziet graag dat in het gezinsonderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming de bereidheid tot openheid over afstand en adoptie met de potentiële adoptieouders expliciet wordt besproken en het resultaat ervan bij het opstellen van het advies in aanmerking wordt genomen.

Aanbevelingen

In verband met het voorgaande doet de Commissie de volgende aanbevelingen:

16. Het hanteren van leeftijdsgrenzen dient te worden gehandhaafd.

17. Het verhogen van de leeftijd van het kind bedoeld in artikel 8 Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie, van zes naar acht jaar (dat wil zeggen tot en met zeven jaar).

18. Het verdient aanbeveling om bij het bepalen van de maximum leeftijd van de adoptieouders om te kunnen adopteren, aan te sluiten bij de gemiddelde leeftijd van biologische ouders bij de geboorte van hun eerste kind, met handhaving van een maximaal leeftijdsverschil tussen adoptieouder en te adopteren kind van 40 jaar. In dit licht verdient het aanbeveling om als uitgangspunt een leeftijdsgrens te hanteren als het gaat om de maximum leeftijd van de potentiële adoptieouder van 48 jaar en slechts een uitzondering daarop toe te staan in het geval van de mogelijkheid van adoptie van een biologisch broertje of zusje van het geadopteerde kind. Wat betreft het maximum leeftijdsverschil van 40 jaar verdient het aanbeveling om artikel 3, tweede lid, onder a van de Richtlijnen opneming buitenlandse kinderen ter adoptie 2000 (inhoudende dat oudere adoptieouders een kind van twee jaar en een dag mogen opnemen) te schrappen.

19. Het aanpassen van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie zodat bij eenouderadoptie de vereisten inzake de geschiktheid van potentiële adoptieouders en de leeftijdsgrenzen ook gelden voor de echtgenoot, geregistreerde partner of levensgezel van degene die wil adopteren.

20. Het bewerkstelligen dat de voorlichtingscursus van de Stichting Adoptievoorzieningen zich bij uitstek richt op de verzorging en opvoeding van special-needskinderen en oudere kinderen.

21. Het als verlengde van de voorlichtings- (en voorbereidings)cursus verplicht stellen van de Video Interactie Begeleiding die de Stichting Adoptievoorzieningen organiseert, voor gezinnen die recentelijk een adoptiekind hebben opgenomen.

22. Het bevorderen dat de Minister voor Jeugd en Gezin bewerkstelligt dat er voldoende aandacht en deskundigheid in de jeugdzorg is op het terrein van adoptiegerelateerde problematiek.

23. Het bewerkstelligen dat in het gezinsonderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming de bereidheid tot openheid over afstand en adoptie met de potentiële adoptieouders expliciet wordt besproken en het resultaat ervan bij het opstellen van het advies in aanmerking wordt genomen.

In hoofdstuk 5 gaat de Commissie in op de wachtlijst bij de adoptieprocedure tot aan de verlening van de beginseltoestemming en op de adoptiecapaciteit (het aantal kinderen dat voor adoptie naar Nederland in aanmerking komt). De Commissie gaat in dit hoofdstuk ook in op de pleegzorg als alternatief voor interlandelijke adoptie en op de kosten van adoptie voor (potentiële) adoptieouders.

Doordat er meer potentiële adoptieouders zijn dan dat er buitenlandse kinderen in aanmerking komen voor interlandelijke adoptie, ontstaat in de adoptieprocedure een ‘flessenhals’. De Commissie is van oordeel dat het plaatsen van die flessenhals door het hanteren van een wachtlijst aan het begin van de procedure, de voorkeur verdient boven het laten ontstaan van een flessenhals in de bemiddelingsfase, na de verlening van de beginseltoestemming. De druk op de vergunninghouders om zo snel mogelijk (bijvoorbeeld gegeven het feit dat de leeftijdsgrens bijna is bereikt) een adoptie te realiseren, zal immers toenemen als de beginseltoestemming is verkregen. De kans op onregelmatigheden kan daardoor toenemen. De wachtlijst kan tot gevolg hebben dat er geruime tijd verloopt tussen de eerste aanmelding en de beslissing omtrent de beginseltoestemming. Soms wordt een beginseltoestemming geweigerd vanwege het bereiken van de maximumleeftijd. Het belang van het kind dient echter zwaarder te wegen dan het belang van potentiële adoptieouders, ook indien dat betekent dat sommige potentiële adoptieouders geen beginseltoestemming meer (verlengd) kunnen krijgen vanwege hun leeftijd.

Het ‘management’ van de verwachtingen van de potentiële adoptieouder omtrent de mogelijkheden om een kind te adopteren, dient naar de mening van de Commissie optimaal te zijn. Dat vermindert het aantal mensen dat een beginseltoestemming aanvraagt, op de wachtlijst staat, en later afhaakt. Bij de informatieverstrekking door de Stichting Adoptievoorzieningen, de Centrale autoriteit, de Raad voor de Kinderbescherming en de vergunninghouders komt al naar voren hoe moeilijk het is om een adoptie van een buitenlands kind te realiseren en wat de redenen daarvoor zijn (weinig kinderen komen voor adoptie in aanmerking, leeftijd, special-needskind, de eisen van de landen van herkomst, die heel ver kunnen gaan (bijvoorbeeld het gewicht van de potentiële ouder betreffende)). De informatieverstrekking dient daarop te zijn gericht.

Met betrekking tot de adoptiecapaciteit merkt de Commissie op dat zij het uitdrukkelijk niet de taak van de overheid acht om een toename te faciliteren van het aantal kinderen dat voor adoptie naar Nederland in aanmerking komt.

Het lijkt een goede optie om enerzijds een tekort aan pleeggezinnen op te heffen en anderzijds wachtende potentiële adoptieouders sneller een gezin te kunnen laten vormen. Uit een inventarisatie blijkt dat er wel problemen zijn met betrekking tot de wachtlijst in de pleegzorg, maar dat die niet zozeer worden veroorzaakt door een tekort aan pleegouders.

Een verdere groei van de vraag naar pleegzorg is echter te voorzien. Om op de huidige knelpunten en op de toekomstige ontwikkelingen in te spelen, dient de overheid naar de mening van de Commissie na te gaan in hoeverre het interesseren van potentiële adoptieouders voor de pleegzorg behoort tot een van de mogelijke oplossingen om het potentieel aan pleegouders te versterken en een deel van de wachtlijst van potentiële adoptieouders te doen afnemen. Mogelijke verdere stappen, waaronder het invoeren van zwakke adoptie voor permanente, perspectief-biedende pleegzorgplaatsingen, zouden in dit licht eveneens onderzocht kunnen worden.

De Commissie onderkent dat de kosten van interlandelijke adoptie hoog zijn en dat sommige mensen die graag een kind zouden willen adopteren, om uitsluitend die reden daarvan moeten afzien, zeker nu de adoptiekosten niet meer (deels) fiscaal aftrekbaar zijn. De Commissie acht dat minder wenselijk en acht het om die reden aangewezen dat (potentiële) adoptieouders op enigerlei wijze worden gecompenseerd. Sommigen menen dat interlandelijke adoptie een kinderbeschermingsmaatregel is en dat de overheid om die reden moet bijdragen in de terzake gemaakte kosten. Dat standpunt wordt door de Commissie niet gedeeld. De achtergrond van een eventuele compensatie van adoptieouders is wat betreft de Commissie derhalve niet dat adoptie een kinderbeschermingsmaatregel is. De Commissie denkt ter compensatie aan een bedrag dat aansluit bij compensatiebedragen betaald in Noorwegen en Denemarken (respectievelijk € 4.760,- en € 5.400,-). Wat betreft de Commissie geldt voor uitbetaling ervan wel de voorwaarde dat in geval van niet-verdragsadopties de erkenningsprocedure van artikel 7 van de Wet conflictenrecht adoptie, alsmede de eventuele omzettingsprocedure in geval van een zwakke in een sterke adoptie (ongeacht of het gaat om een verdragsadoptie of een niet-verdragsadoptie) zijn afgerond, zodat het geadopteerde kind de Nederlandse nationaliteit heeft ten tijde van het uitbetalen van de compensatie.

Aanbevelingen

In verband met het voorgaande doet de Commissie de volgende aanbevelingen:

24. Het bevorderen dat de informatieverstrekking door de Stichting Adoptievoorzieningen, de Centrale autoriteit, de Raad voor de Kinderbescherming en de vergunninghouders mede gericht is op realistische verwachtingen van de potentiële adoptieouder omtrent de mogelijkheden om een kind te adopteren, en dat deze informatieverstrekking in dat licht waar mogelijk wordt geoptimaliseerd.

25. Het nagaan in hoeverre het interesseren van potentiële adoptieouders voor de pleegzorg behoort tot een van de mogelijke oplossingen om het potentieel aan pleegouders te versterken en een deel van de wachtlijst van potentiële adoptieouders te doen afnemen.

26. Het compenseren van adoptieouders voor de met betrekking tot interlandelijke adoptie te maken kosten, uit te betalen na de aankomst van het geadopteerde kind in Nederland onder de voorwaarde dat in geval van niet-verdragsadopties de erkenningsprocedure van artikel 7 van de Wet conflictenrecht adoptie, alsmede de eventuele omzettingsprocedure in geval van een zwakke in een sterke adoptie (ongeacht of het gaat om een verdragsadoptie of een niet-verdragsadoptie) moeten zijn afgerond, zodat het geadopteerde kind de Nederlandse nationaliteit heeft.

Kim van Oranje

2008-05-27T18:57:00.006+02:00

“Wil je in Nederland blijven wonen?” De imposante rechter kijkt Kim indringend aan. Het is stil. Adopko Kim wacht met antwoorden. Met grote ogen kijkt hij vragend naar zijn kersverse blanke ouders. Alsof die de onzekerheid weg kunnen nemen. Kleine Kim voelt zich geïntimideerd door deze oude man. Hij is pas 5 geworden. Zo ver van hem af ziet de man, gekleed in een zwarte toga, er streng uit. Toch voelt hij de drang om diep over deze vraag na te denken.

Soms denkt grote Kim nog terug naar dat moment. Dat hij, nog maar net in Nederland aangekomen, in plaats van een pleegkind een adoptiekind werd. Dat zijn familienaam veranderde. Nu heet hij Kim van Oranje. Twintig jaar later worstelde hij met die Hollandse naam. Alsof hij in de spiegel keek en zichzelf er niet in herkende. Dat deed hij wel eens. Dan keek hij net zolang in de spiegel totdat hij er scheel van werd.

Wat is adopko Kim boos op zijn verleden. Hij heeft een diepgeworteld gevoel van machteloosheid. Ik heb er toch niet voor gekozen? Hij wil zich losmaken van zijn ouders. Ze zijn wel begripvol en behulpzaam, maar hij voelt zich niet Oranje. Vergeven kan hij niet. Er is niemand te vergeven. Omdat niemand schuld draagt.

Misschien wil hij wel weer Kim Chung-hee – Kim de Rechtvaardige – heten, dat is zijn geboortenaam. Alsof er niets gebeurd is. En de schaamte van zijn adoptie weggespoeld wordt. De wortels van Kim liggen immers in Korea. Hij ziet er Koreaans uit. Zodat zijn naam zijn uiterlijk weerspiegelt. Als afstammeling van een nobele, eeuwenoude clan. Ondanks alles ben ik trots op mijn Koreaanse identiteit. Kim wil opnieuw beginnen. Weer als Kim Chung-hee. Ja, dat klinkt statig.

Samenwerkingsverband Interlandelijk Geadopteerden (SIG)

2008-04-23T20:32:00.002+02:00

Het Samenwerkingsverband Interlandelijk Geadopteerden (SIG) heeft een website. Het SIG pleit voor nazorg voor geadopteerden. Ook steunt het de petitie "Hanteren leeftijdsgrenzen bij interlandelijke adoptie!", opgesteld door Kim Verhaaf van de vereniging Arierang.

Dijkstra en Preenen @ Royal Society

2008-04-15T19:19:00.003+02:00

AdopKo's Peter Dijkstra en Paul Preenen halen de wereldpers met wetenschappelijk nieuws. Ze zeggen dat blauwe judopakken geen significante invloed hebben op de uitslag van een wedstrijd. Judoka's die blauwe judopakken dragen zijn namelijk vaak betere sporters. Hun artikel is gepubliceerd in het vakblad Royal Society.

Kim Sunee @ New York Times

2008-03-11T17:45:00.004+01:00

De Amerikaanse adopko Kim Sunee staat met haar boek "Trail of Crumbs: Hunger, Love, and the Search for Home" in Chosun Ilbo en de New York Times. Het doet me denken aan Joey Yoon's boek, "Eindelijk leef ik echt". Dat boek is nog te koop via Arierang. Zowel "Trail of Crumbs" als "Eindelijk leef ik echt" hebben eten als rode draad.

Poeteray werkt weer in Hongkong

2008-02-18T21:00:00.003+01:00

De omstreden diplomaat van de adoptieaffaire werkt volgens de Telegraaf weer op de ambassade in Hongkong. AdopKo's - onder andere Kim Dae-won van G.O.A'L (Global Overseas Adoptees’ Link) - eisen in een artikel van de JoongAng daily dat ze antwoorden krijgen die te maken hebben met hele kwestie. Diplomaat Poeteray adopteerde Jade in 2000 en bleef tot en met 2003 in Seoul, Zuid-Korea.

Kinderrechten in Nederland

2008-02-06T20:44:00.000+01:00

Een samenwerking tussen Unicef en Defence for Children International (DCI) Nederland leverde het "Jaarbericht Kinderrechten" op. Nederland scoort zelfs een onvoldoende. Het bericht (pdf) pleit voor het VN-Kinderrechtenverdrag en een Kinderombudsman.

Lavinia Meijer @ Carnegie Hall

2008-01-18T19:35:00.000+01:00

AdopKo Lavinia Meijer is solo harpist. In december debuteerde ze in Carnegie Hall. De titel van haar CD luidt "1685 - Händel, Bach, Scarlatti".

Korea @ RTL Travel

2008-01-14T14:42:00.000+01:00

Chris Zegers van RTL Travel: Adrenaline ging naar Korea. Hij was in Seoul en op het eiland Jejudo. De uitdaging voor Chris? Levende inktvis eten, à la Oldboy. Shilla Travel verzorgde deze reis.

Geadopteerde tweelingen trouwen met elkaar

2008-01-12T12:06:00.000+01:00

Weer een goede reden om je afkomst te weten. Voor je het weet trouw je met je zus of broer. Inmiddels zijn de twee Britten elkaar gescheiden. Ze wisten het natuurlijk niet van elkaar. Na hun geboorte werden ze elk in een ander gezin geadopteerd. Pas na hun trouwerij kwamen ze erachter. Lord Alton zegt dat het weten van je afkomst een recht is. Bovendien zijn de behoeften van het kind het belangrijkst.

Persbericht Arierang

2007-12-21T22:02:00.000+01:00

Arierang, de vereniging van Koreaans geadopteerden, heeft in een persbericht op de adoptieaffaire gereageerd.

Regels en internationale adoptie

2007-12-14T12:23:00.000+01:00

De Koreaanse politicus Ko Kyung-hwa pleit voor strengere regels rondom internationale adoptie. Zij zegt dit in een interview met Yonhap news. Lees het interview op hun website.

Reactie op de adoptieafaire

2007-12-13T17:32:00.000+01:00

De consul Raymond en zijn vrouw Meta Poeteray reageren op de adoptieaffaire in de Telegraaf. Inmiddels zijn ze weer terug in Den Haag. Volgens hun is ze ziek en had ze naast aanpassingsproblemen ook last van bindingsangst.

Ook hun babysitter reageert in deze krant. Zij ontkent en weerspreekt de gedragsproblemen.

Naast Netwerk heeft ook Hart van Nederland een uitzending gewijd aan de hele affaire. Bekijk op hun website de aflevering.

Internationale adoptie @ Netwerk

2007-12-12T20:10:00.000+01:00

Netwerk wijdt een aflevering aan het kind van het diplomatenechtpaar in Hongkong. De aflevering kan ook op die website bekeken worden. Er wordt bekend gemaakt dat de diplomaat in kwestie als vice consul uitgezonden is. Gasten die aan het woord komen zijn professor emeritus Hoksbergen en adopko Hilbrand Westra.

Nederlands paar geeft AdopKo op na 7 jaar

2007-12-11T17:48:00.000+01:00

Hieronder volgt artikel van de South China Morning Post.
Inmiddels is het verhaal verschenen op de volgende websites:

Couple give up child adopted 7 years ago
Diplomat and wife turn out girl, 8
Barclay Crawford
Dec 09, 2007

A high-ranking diplomat and his wife have given up to Hong Kong authorities the daughter they adopted seven years ago in Korea when she was just four months old.

The diplomat and his wife handed the girl over to the Social Welfare Department last year.

The case has prompted appeals to find new parents for the child among the Korean community in Hong Kong, and comes amid international debate about families adopting children from other cultures.

An Irish couple caused a furore when they returned a child to an Indonesian orphanage in 2005, saying the adoption did not work out. Recently, a French charity sparked controversy with plans to take 103 children from Chad in central Africa to France for adoption.

The Korean girl has been in foster care with an expatriate family since being handed over to social workers in Hong Kong. The diplomat and his wife gave her up after having two children of their own and the Social Welfare Department has been working to find her a new permanent home.

The South Korean consulate says she was not naturalised as a citizen of her adoptive parents' country and is not a Hong Kong resident. This leaves her residency status in the city in doubt. The girl is attending school and speaks Cantonese and English, but not Korean.

The diplomat, who has a senior management role at a European consulate in the city, yesterday said the child had been adopted by his family while he was based at his country's embassy in South Korea. The adoption had gone wrong, he said.

The diplomat said the family was trying "hard to deal with it" and had consulted experts. His wife was seeking therapy following the decision to give up the child.

"It's just a very terrible trauma that everyone's experiencing," he said. "I don't have anything to say to the public. It is something we have to live with.

"My Foreign Ministry knows about my situation. I have also been in touch with the Hong Kong government and they have been very helpful to me and so has my own employer."

The diplomat declined to say whether his family was in touch with the child.

"We are doing everything with the Hong Kong government and Social Welfare Department to find a solution," he said. "That's as much as I can tell you. We are trying our best."

A Korean magazine has twice published appeals to Hong Kong-based Koreans to find the girl a home.

"She was adopted by a ... couple in January 2000, who were living in Korea at that time," the magazine said, citing the Social Welfare Department.

"Her adoptive mother, who had been thought to be sterile, has since had her own two children so they gave her up for adoption."

The South Korean consulate confirmed it was aware of the situation and said it had been flooded with offers of help.

Many in the community have expressed anger and bewilderment at the treatment of the girl.

Inn Hae Morgan, who has been in touch with the Social Welfare Department, said the concern centred on the welfare of the child.

"We have been told she is well and happy," she said.

"It's hard to understand what the circumstances would be that a child who has been with a family for so many years would be abandoned."

Social welfare sector legislator Fernando Cheung Chiu-hung said there would be issues with the child's nationality and she might have to return to Korea before she could find a new family.

A spokesman for the Social Welfare Department said it would comment on the case later.

Korean law does not permit adoptive parents to return their children. There is no similar law in Hong Kong.

The Sunday Morning Post (SEHK: 0583, announcements, news) is not naming the family to protect the interests of the girl.

Mensenrechten Vandaag

2007-12-10T21:11:00.000+01:00

Amnesty International viert vandaag de 59e verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Gefeliciteerd! De Nederlandse vertaling staat hier. Wat zou de 59-jarige vinden van het volgende?

Volgens de JoongAng Ilbo heeft een Nederlands paar een AdopKo opgegeven. Het Nederlandse paar, waarvan de man een diplomaat is, hadden het meisje in 2000 als baby geadopteerd - toen de man daar gestationeerd was. Nu wonen zij en het meisje in Hong Kong. Blijkbaar hadden zij een kinderwens, maar is die inmiddels vervuld. De twee hebben nu eigengemaakte 'dipkids'. Ik ben geschokt, boos en van slag.

De 59-jarige is oud en heeft al veel meegemaakt. Macht heeft het helaas ook niet. (Het is geen bindende verklaring.) Maar wie herinnerd wordt, is onsterfelijk.

Korea @ Volkskrantreizen

2007-12-09T19:50:00.000+01:00

AdopKo Paul Rigter heeft moblog bijgehouden tijdens zijn reis in Korea. Foto's van o.a. Seoul en Busan zijn er te zien.

Je weet dat je AdopKo bent als...

2007-12-02T12:53:00.000+01:00

... mensen raar opkijken als ze je naam weten, maar je voor het eerst zien.
... je Nederlands voelt in Korea en Koreaans in Nederland.
... lang niet wist dat Samsung, LG en Hyundai Koreaanse merken zijn.
... Aziaten je aanstaren alsof je hun familie bent.
... je een andere AdopKo uit duizenden herkent.
... je geen saai leven hebt gehad.
... jouw 'levensverhaal' tenminste ergens over gaat.
... jij geen identiteitscrisis hebt (gehad). Jij niet. Die anderen. Ja, die wel.
... je een hekel hebt aan mensen die medelijden met je hebben.
... mensen respect hebben voor je aanpassingsvermogen.
... je een talent hebt waar anderen stinkend jaloers op zijn.
... je vindt dat mensen de multiculturele samenleving niet snappen.
... jij je geen houding wist te geven op je eerste Arierang borrel.
... je vindt dat Arierang de beste vereniging is :-P

Kinderen moeten weten wie hun echte ouders zijn

2007-11-09T17:47:00.000+01:00

Vandaag over dit onderwerp gelezen in het Parool. Jeannette van Raak promoveert op dit onderzoek. De Economist noemt afkomst een fundamenteel recht. Het artikel volgt hieronder.

'Kind moet zijn afkomst kennen'

Promotieonderzoek 'koekoekskinderen'

Van een verslaggever

DEN HAAG - Ouders moeten worden verplicht hun kinderen in te lichten over hun ware vader en moeder. Liegen over de biologische vader moet op straffe van een dwangsom worden bestreden.

Dat bepleit Jeannette van Raak, onderzoekster familie- en jeugdrecht, die morgen promoveert op het onderzoek 'Koekoekskinderen en het recht op afstammingsinformatie'.

Eén op elke tien kinderen heeft een andere vader dan hij of zij denkt. Vooral door de hoeveelheid echtscheidingen - bijna 32.000 per jaar - verdwijnt de biologische vader dan nog wel eens uit het zicht. Ook adoptie- of donorkinderen weten vaak niet wie hun echte vader of moeder is. "Momenteel is het voor een kind heel moeilijk aan informatie over zijn afkomst te komen, terwijl het een grondrecht moet zijn om over die gegevens te beschikken," meent Van Raak.

De ouder die aangifte doet van een kind, moet daarom een verklaring van een verloskundige of arts zien waaruit blijkt dat het kind daadwerkelijk geboren is uit de moeder die op de geboorteakte staat. Zo moet het vervalsen van een geboorteaangifte moeilijker worden. Daarnaast wil Van Raak dat jongens onder de zestien wettelijk vader kunnen worden. Jongens van veertien die een kind verwekken, kunnen hun zoon of dochter nu pas wettelijk erkennen wanneer ze zestien jaar zijn. Tot die tijd heeft een kind vaak geen officiële vader.

"Als kinderen niet weten wie hun biologische vader of moeder is, kunnen ze daar heel ongelukkig van worden," stelt Van Raak. "Sommigen zijn hun hele leven op zoek naar hun ouders. Voor anderen is het medisch belangrijk te weten van wie je afstamt, welke ziekten in de familie voorkomen."

Het is niet altijd prettig voor het kind de waarheid te weten. "Als door incest de opa eigenlijk de vader is, is dat niet leuk om te horen. Maar als hij er later achterkomt, doordat iemand zijn mond voorbij praat, is de klap nog groter," aldus Van Raak. Zij wil de discussie over afstammingsinformatie op gang brengen. "Het zou mooi zijn als een programma als Spoorloos straks niet meer nodig is."

Bron: Het Parool dinsdag 9 november 2007, 'Nieuws' pp. 9

Adoptie @ Reporter

2007-10-25T20:10:00.000+02:00

Aflevering van Reporter over adoptie. Het programma (uitgezonden zondag 21 oktober) suggereert dat adoptie in Nederland wordt beheerst door marktwerking: met vraag, aanbod, concurrentie en targets. Een cynische voorstelling van zaken?

Er schijnen 25 x zoveel meer aspirant adoptie ouders dan adoptiekinderen te zijn. Het aantal ouders die kinderen willen adopteren is afgelopen jaar verdubbeld. Adoptie is populair, weeskinderen zijn gewild. Hoe ga je daar mee om? De enige instantie in Nederland die van het Ministerie van Justitie een vergunning heeft om kinderen uit het buitenland te halen is Wereldkinderen.

Nederland heeft het Haagse Adoptie Verdrag geratificeerd. (In het Engels: Intercountry Adoption Section.) In tegenstelling tot bijvoorbeeld Zuid-Korea en de Verenigde Staten. Dit verdrag komt op voor de belangen voor het kind. Zuid-Korea moedigt binnenlandse adoptie sinds kort wel meer aan.

In de aflevering komen onder andere AdopKo Hilbrand Westra (United Adoptees International), Ina Hut (Wereldkinderen) en Bertie Treur (stichting Kind en Toekomst) aan het woord.

In-Soo Radstake (Een Enkeltje Seoul) @ Pauw & Witteman

2007-10-01T15:58:00.000+02:00

In-Soo Radstake was 26 september te gast bij de talkshow van Jeroen Pauw & Paul Witteman. Hij is Koreaans geadopteerd. Zijn documentaire gaat over adopko's en zoeken naar naar je biologische ouders. Bekijk de uitzending via uitzending gemist.

Een goed begin met preconceptiezorg

2007-09-21T17:53:00.000+02:00

Volgens de Gezondheidsraad moeten stellen die kinderen willen advies krijgen over hun levensstijl. Dit is beter voor de ouders en het kind. Daarvoor moet een programma worden opgezet. Dit is aan de minister van Volksgezondheid, Ab Klink, aangeboden. Het volledige rapport is op de website te lezen.

Spunk @ Arierang

2007-02-17T14:04:00.001+01:00

Spunk is op bezoek bij het nieuwjaarsfeest van Arierang, het verslag lees je op hun website.

Adoptie @ Andere Tijden

2006-09-21T13:47:00.003+02:00

Documentaire op TV over adoptie uit Korea. Hoe is het nou begonnen? Het programma biedt historische perspectieven en adopko Sang de Klonia vertelt over zijn ervaringen. Je kan de uitzending niet meer online bekijken, er is wel veel tekst beschikbaar.

Korea @ NRC Handelsblad

2000-10-26T14:00:00.001+02:00

Op de website van het NRC Handelsblad staat het dossier Korea. Adopko Soon-ok Heijmans komt aan het woord. En, enkele leden van Arierang: Daan, Domingo, Kim en Don.